Μ Ι Α ΑΠΟ τις πρωταίτιες, προπατορικές κι αρχέγονες ψευδαισθήσεις του Κυπριακού, των τελευταίων 36 ετών, ήταν ότι η Τουρκία θα δεχόταν, δήθεν, μια «συμβιβαστική λύση», που θα μείωνε και θα λιγόστευε τα κεκτημένα τα οποία ενόπλως πέτυχε, με τον Αττίλα, από το ’74 στην Κύπρο.

Η άλλη, δίδυμη ψευδαίσθηση ήταν ότι, μια τέτοια λύση θα μπορούσε δήθεν να προκύψει από τις διαδικασίες των «διακοινοτικών συνομιλιών προς εξεύρεση αμοιβαίως αποδεκτής λύσης». Αμφότερες τις ψευδαισθήσεις -μαζί με πλήθος άλλες συγγενικές- τις έτρεφε η ίδια στα μυαλά της και τις καλλιεργούσε συστηματικά στον λαό, η ελληνοκυπριακή ηγεσία, ιδιαίτερα από το 1977 της 1ης «συμφωνίας υψηλού επιπέδου» Μακαρίου – Ντενκτάς. Το φοβερά αποκαρδιωτικό είναι πως, παρά το ότι επί 36 συναπτά έτη, αποδεικνύεται εξ αρχής, κατ’ εξακολούθησιν, διαρκώς και αδιαλείπτως ότι πρόκειται περί ψευδαισθήσεων, εντούτοις αυτές εξακολουθούν να κυριαρχούν στα -ΑΝΙΚΑΝΑ για οτιδήποτε άλλο- περιορισμένης εμβέλειας, «λτδ» μυαλά της ηγεσίας.

Α Π Ο Τ Ε Λ Ε Σ Μ Α και προϊόν αυτών των ψευδαισθήσεων είναι ότι η Τουρκία πέτυχε να εμπεδώνει επί 36 χρόνια ατιμώρητη τον Αττίλα στη διχοτομημένη Κύπρο. Και να προωθεί, συστηματικά, υπομονετικά κι επίμονα, τα σχέδιά της για επέκταση του τουρκικού ελέγχου σε ολόκληρο το νησί. Το «όχημα» για την 3η ολοκληρωτική Τουρκοκρατία, ήταν το 2004 το Σχέδιο Ανάν και είναι, από 23ης Μαΐου 2008, ο «Συνεταιρισμός Δύο Συνιστώντων Στέιτς», με τουρκική εκ περιτροπής προεδρία…

Ε Ν Α Σ ΑΠΟ τους συντελεστές υποβοήθησης της κλιμακούμενης τουρκικής πολιτικής, ήταν πάντα και είναι εισέτι τα ΑΝΙΚΑΝΑ μυαλά των Ελλήνων: Τον Αύγουστο του 1955 τής προσέφεραν την Τριμερή του Λονδίνου. Το 1959 τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Το 1963-64 την μη εξάλειψη των θυλάκων της ΤΜΤ. Το 1967 την αποχώρηση της ελλαδικής μεραρχίας. Το 1974 το χουντικό πραξικόπημα. Το 1977 – 2007 τις «διακοινοτικές συνομιλίες». Κι από το 2008 – 2010, επιπρόσθετα, τον «Συνεταιρισμό» με τα συμπράγκαλά του…

Σ Υ Μ Φ Ο Ι Τ Ο της ανικανότητας και προαγωγός των ψευδαισθήσεων της ε/κ ηγεσίας, υπήρξε πάντα η λάθος ανάγνωση της Τουρκίας. Κι η ασχετοσύνη ως προς τα πραγματικά σχέδιά της. Εθελοτυφλούντα, από τις Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ του 1956, μέχρι και το «Στρατηγικό Βάθος» του Αχμέτ Νταβούτογλου του 2002, τα ανίκανα, λίμιτεδ ΜΥΑΛΑ της «πάνσοφης» ε/κ ηγεσίας, αρνούνται, με… γινάτι, να μάθουν ανάγνωση. Όχι μόνο τουρκική ανάγνωση, αλλ’ ακόμα και την ελληνική της μετάφραση. Έστω και… εν περιλήψει.
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΕ 3.6.50
Και πού να βρουν καιρό να διαβάσουν τώρα τις 845 σελίδες του βιβλίου του Νταβούτογλου, κύριε Νεοκλή Σαρρή, κύριε Ήφαιστε, κύριε Ευρυβιάδη, οι Αυτών Εξοχότητες κ.κ. Χριστόφιας, Αναστασιάδης, Α. & Μ. Κυπριανού, Καρογιάν κ.ά., οι Ολομέλειες των Κεντρικών τους Επιτροπών, οι σύμβουλοί τους, οι δημοσιογράφοι τους κ.ο.κ., αφού εδώ και 30 χρόνια δεν ευκαίρησαν να διαβάσουν καν δυο τόσες δα εκθεσούλες του μ. Νιχάτ Ερίμ;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s