Π Ρ Ο Π Α Ν Τ Ω Ν η υποχωρητικότητα των Ελλήνων εξέθρεψε τον επεκτατισμό των Τούρκων.

Και, στη συνέχεια, η μη αποφασιστική αντιμετώπιση του επεκτατισμού από τον Ελληνισμό, εκτρέφει τον Νεο-Οθωμανισμό της Άγκυρας. Μ’ αυτό το «κλειδί» σκέψης εάν μελετηθεί η ιστορία των ελληνο-τουρκικών σχέσεων, από τη δεκαετία του ’50 άχρι τούδε, μπορεί ο καθείς ν’ αντιληφθεί την ανάπτυξη των στρατηγικών οραμάτων της νυν Τουρκίας, που διατύπωσε θεωρητικά στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος», ο καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου και των οποίων μεθοδεύεται η υλοποίηση από την ισλαμική κυβέρνηση, με «μέντορα», από το 2002 και υπ.Εξ. από το 2009, τον ίδιο. Εάν βεβαίως δεήσουμε οι Έλληνες ν’ αξιοποιήσουμε την ιστορία με την πρώτιστη χρησιμότητά της: Να μην κάνουμε, δηλαδή, τα ίδια λάθη!
Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Η υποχωρητικότητα επέτρεψε στην Τουρκία το 1959 να επαναφέρει, 1η φορά μετά το 1878 και παρά τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, τουρκικό στρατό στην Κύπρο. Και «δικαίωμα επέμβασης» στο νησί. Ελληνική υποχωρητικότητα επέτρεψε στην Τουρκία να απαλλαγεί το 1967 από την ελληνική υπεροπλία στην Κύπρο και ν’ ανατρέψει τον δυσμενή για την ίδια συσχετισμό δυνάμεων, με την αμαχητί απόσυρση της ελλαδικής Μεραρχίας. Απ’ εκεί και πέρα προετοίμαζε συστηματικά η Άγκυρα την αποβατική 39η Μεραρχία της, αναμένοντας το «λουκούμι» που θα της προσέφερε η Χούντα με το πραξικόπημα, για να εισβάλει ο Αττίλας. Η ελληνική υποχωρητικότητα δώρισε, κατόπιν, στην Τουρκία τη μετατροπή του Κυπριακού σε «διακοινοτικό πρόβλημα». Δώρισε στην Άγκυρα και τις «διακοινοτικές συνομιλίες» ως διαδικασία μονιμοποίησης και εδραίωσης επί 36 χρόνια τού Αττίλα στο νησί.

Η Κ Υ Π Ρ Ο Σ , λοιπόν, δεν αποτελεί απλώς τρόπαιο της τουρκικής πολιτικής. Ούτε μόνο πηγή επεκτατικής αυτοπεποίθησης. Αποτελεί έκτοτε και υπόδειγμα. Προς αντιγραφή και περαιτέρω ανάπτυξη. Όχι μόνο για τα επεκτατικά σχέδια σε βάρος Δ. Θράκης και Αιγαίου. Αλλά και για την ανάπτυξη Νεο-Οθωμανικών οραμάτων στα Βαλκάνια, στη Μ. Ανατολή και στον Καύκασο: «Παίζοντας πάλη» με τους Έλληνες, οι Τούρκοι, αισθάνονται, ήδη, «παλαιστές βαρέων βαρών», που δεν τους αξίζει πλέον να ασχολούνται με τους «μεσαίων βαρών Έλληνες», όπως το διατυπώνει κι ο ίδιος ο Νταβούτογλου (σ. 235). Η τουρκική «συνταγή Κύπρου» αποτελεί για την Άγκυρα το υπόδειγμα στρατηγικής αξιοποίησης των μουσουλμανικών μειονοτήτων στα Βαλκάνια και των «καταλοίπων της οθωμανικής αυτοκρατορίας στην εγγύτερη χερσαία περιοχή», Μ. Ανατολής και Καυκάσου( σ. 200 & 229), όπως το διαλαλεί ωσαύτως ο Νταβούτογλου.
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: